27 Sentyabr — yaddaşın susmadığı gün

27 Sentyabr Azərbaycan xalqının yaddaşında sadəcə təqvim günü deyil. Bu tarix Vətən uğrunda canından keçən insanların xatirəsinə ehtiramın, milli həmrəyliyin və torpaq sevgisinin ifadə olunduğu xüsusi bir gündür.
Bəzi tarixlər var ki, onları yalnız xatırlamaq kifayət etmir. Onları yaşatmaq, gələcək nəsillərə çatdırmaq və həmin tarixlərin daşıdığı mənanı qorumaq lazımdır. 27 Sentyabr da məhz belə tarixlərdəndir.
Bu gün şəhidlərimizin əziz xatirəsi ehtiramla yad edilir. Onların həyat hekayələri, ailələrinin yaşadığı ağrı və Vətən qarşısında göstərdikləri fədakarlıq bir daha xatırlanır.
Bir xalqın yaddaşında qalan iz
Vətən anlayışı bəzən bir sözə sığmayan qədər böyük məna daşıyır. Torpaq, bayraq, doğma yurd, ailə və gələcək nəsillər üçün məsuliyyət bu anlayışın içində birləşir.
27 Sentyabr bizə göstərir ki, tarix yalnız kitabların səhifələrində yazılmır. Tarix insanların taleyində, ailələrin xatirələrində, məktəblərdə keçirilən tədbirlərdə, şəhid məzarlarının önündə edilən dualarda və gələcək nəsillərə ötürülən dəyərlərdə də yaşayır.
Şəhidlərimizin hər birinin arxasında bir ailə, bir ana, bir ata, bir övlad, bir yarımçıq qalan arzu var. Buna görə də Anım Günü yalnız ümummilli yaddaş günü deyil, həm də hər bir şəhid ailəsinin yaşadığı şəxsi ağrının cəmiyyət tərəfindən paylaşılmasıdır.
Gənc nəsil bilməlidir
Anım Gününün ən mühüm missiyalarından biri də tarixi yaddaşın gənc nəslə düzgün çatdırılmasıdır.
Məktəblərdə keçirilən anım tədbirləri, şagirdlərin hazırladığı təqdimatlar, müəllimlərin apardığı maarifləndirici söhbətlər və şəhidlərin həyat yoluna həsr olunan layihələr yaddaşın gələcəyə ötürülməsinə xidmət edir.
Çünki tarixini bilən uşaq yalnız keçmişi öyrənmir. O, Vətənin, sülhün, birlik və həmrəyliyin qiymətini də daha yaxşı anlayır.
Bu baxımdan təhsil müəssisələrinin üzərinə böyük məsuliyyət düşür. Şəhidlərin xatirəsini yad etmək yalnız bir tədbir keçirməklə məhdudlaşmamalı, onların həyat və mübarizə yolunun gənclərə düzgün, faktlara əsaslanan və insan amilini ön plana çıxaran formada çatdırılmasına çevrilməlidir.
Yaddaş yaşadıqca adlar yaşayır
Şəhidlərin adlarını yaşatmağın ən böyük yolu onların xatirəsini yalnız müəyyən günlərdə deyil, gündəlik həyatımızda da qorumaqdır.
Onların adını daşıyan məktəblər, küçələr, parklar, xatirə guşələri və müxtəlif maarifləndirici layihələr bu yaddaşın canlı qalmasına xidmət edir.
Amma ən böyük abidə insanın qəlbində qurulan abidədir.
Bir şəhidin adını uşağın dilindən eşitmək, onun haqqında kitab oxumaq, müəllimin dərsdə həyat yolundan danışması, valideynin övladına şəhidlərin fədakarlığından bəhs etməsi — bütün bunlar milli yaddaşın davamlılığını təmin edir.
27 Sentyabr bizə nə deyir?
Bu tarix bizə bir daha xatırladır ki, xalqın gücü yalnız onun sayında deyil, birlik və həmrəyliyindədir.
Bu gün şəhidlərimizin xatirəsi qarşısında baş əyərkən onların ailələrinə də ehtiramımızı ifadə edirik. Çünki şəhidlik yalnız bir insanın deyil, bütöv bir ailənin həyatında silinməz iz buraxan taledir.
27 Sentyabr həm də gələcəyə baxmaq günüdür.
Şəhidlərimizin xatirəsinə ən böyük ehtiram onların uğrunda can verdiyi dəyərlərin — Vətən sevgisinin, milli birliyin, dövlətçilik düşüncəsinin və sülhə bağlılığın qorunmasıdır.
Bu gün susaraq düşünürük.
Adları bir-bir xatırlayırıq.
Şəhidlərimizin qarşısında baş əyirik.
Və anlayırıq ki, bəzi adlar heç vaxt keçmişə çevrilmir.
Çünki Vətən üçün yaşanan ömür bitə bilər, amma Vətən üçün yaşanan fədakarlığın izi xalqın yaddaşında daim yaşayır.

27 Sentyabr — Anım Günümüz mübarək deyil, əziz xatirələri qarşısında ehtiramla baş əydiyimiz gündür.
Şəhidlərimizin ruhu qarşısında baş əyirik. Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin.