Son zamanlar ölkəmizdə Vətənimizə layiq olmayan hadisələr adət halını alıb sanki...

Vəhşiləşirikmi,doğurdanmı yediklərimizin tərkibində genimizi dəyişirlər...Bəs dəyərlərimiz...axı bizim ailələrimiz qız övladlarını xanım olaraq böyüdürlər...

gələcəyin Anası...Vətəni qoruyacaq oğulları 
bu dünyaya bəxş edəcək Ana...bu gün o analar hər bir gənc xanıma örnəkdilər,
məgrur duruşlar,ağ saçları ilə.

Cəmiyyətdə baş verən Ana ölümlümü,bacı ölümü,həm yaşıdı olan bir gənc qızın digər gənc qıza qarşı hərəkəti narahatlıq doğurur...heç kimin heç kimi öldürməsinə,
heç kimin alçaldılmasına heçnə haqq qazandırmır..kiməsə agıl vermək,kimisə qınamaq fikrim yoxdur,qətiyyən! Bu həyatda kimsəni qınamaqdan çox qorxduğum heçnə 
yoxdur.(ola bilər mənimdə yaxud ən dogmamında başına gələ bilər)... amma son günlərdə baş verənlər həqiqətən məni çox sarsıdıb...

Tarix boyu qadın statusunu...Kişi qeyrətli,
kişi şücaətli, nəbilim nə... İndi də bir qadını tərif etmək istəyəndə deyirlər, kişi kimi qadın. Başa düşürsünüz ki, qadın kişi kimi olmalı deyil? Qadın qadındır, zərifliyi ilə, əsaləti ilə, mənəvi gücüylə, ruhuyla, zərafəti ilə, gözünün yaşına qədər qadındır və qadın elə qadın kimi gözəldir, dəyərlidir. 

Hər kəs, hər cins özü kimi yaşasa yaxşıdır. Hər kəs öz cinsinin yükünü çəksə, yaxşıdır. Yoxsa elə şair demiş, gücündən yıxılır adam, gücündən gedir adam, gücündən məhv olur adam. Ya da elə yükündən... Boynuna qoyulan, sırınan, çəkmək istəməyib çəkdiyi yükündən...

Hər gün uzaqda və ya yaxında baş verən hadisələr, faciələr, yayılan xəstəliklər, bir göz qırpımında itirilən doğmalar, yadlar... məni bu həyata və insanlara daha çox sarıb-sarmalayır. Bacarsam, bütün sevdiklərimi, gözəl insanları ürəyimdə bir yerdə qoruyub-saxlayaram. Çünki hər ağır yaşantının, acı xəbərin nəticəsində bir daha dərk edirəm: insanın insandan başqa kimsəsi yox, bir-birimizi daha çox sevməli, incitməməli, bacardığımız qədər sevindirməli, durulanmalı, gözəlləşməli... İnsan olmaq o qədər gözəl ki... Bu gözəllikdə çalışıb-vuruşub bir nöqsan tapmağa çalışmaq niyə? Ondansa bir şam yandırın və onun balaca işığıyla baxın ətrafınıza, insanlara... İnsanın öz içi işıqlananda hər şeyi, hər kəsi işıqlı görür. 

Belə bir yazı oxumuşdum...iki əlinizin də kirlənməsinə izn verməyin, bir əliniz həmişə uşaqlığınızda olsun. O məsumiyyət ağrını daşıyanda belə yükünüzü yüngülləşdirər... Siz də tez-tez əllərinizə baxın, görün uşaqlığınız ordamı?.. Uşaqlar kimi yaşayın, həyatı daha da çətinləşdirmədən, məsumca,  inanaraq, aldanaraq...Amma son zamanlar baş verən hadisələrin xəbəri
gənclərimizdən,uşaqlarımızdan gəlir...
Rəbbim övladlarımızın saflığını,
məsumluğunu əllərindən almasın...

Gülnar Rəhimqızı.